Boże Narodzenie
W liturgii obchody Bożego Narodzenia trwają osiem dni. Jest to tzw. oktawa. Ma ona swoją wielowiekową tradycję. Jej budowa jest swoista. Pierwszy dzień obejmuje obchody liturgiczne istoty tego czasu – jest to święto Boże Narodzenie.
Drugi dzień poświęcony jest św. Szczepanowi, diakonowi i pierwszemu męczennikowi. Kult liturgiczny św. Szczepana znany jest od IV w. W państwie Karolingów, a następnie w innych krajach zachodnich i północnych św. Szczepan stał się patronem koni, dlatego 26 grudnia święcono owies. W niektórych parafiach zwyczaj ten nadal jest pielęgnowany.
Trzeci dzień oktawy, 27 grudnia, poświęcony jest św. Janowi Apostołowi. Jego kult liturgiczny istniał już od IV w. W dniu św. Jana święci się wino i podaje się wiernym do picia: Bibe amorem s. Joannis. Spożywanie pokarmu albo napoju na cześć względnie pamięć Boga, jest powszechnym zwyczajem religijnym. Już w starożytności chrześcijańskiej (Cezary z Arles) czyniono to na cześć różnych świętych, ale tylko wino św. Jana otrzymało od XIII w. błogosławieństwo i dlatego utrzymało się do dziś. Zwyczaj nawiązuje do legendy z VI w., według której po modlitwie i znaku krzyża, św. Jan bez szkody spożył zatrute wino i przez to nawrócił pogańskiego kapłana.
Ze świętami Bożego Narodzenia łączą się nasze piękne zwyczaje świąteczne. W zwyczaju ludowym obecny jest żłobek, którego inscenizacje wiążące się z jasełkami wprowadził św. Franciszek. Trochę młodsze są kolędy, które lud śpiewał już od schyłku średniowiecza. To właśnie Bożonarodzeniowe zwyczaj tworzą piękny klimat tych dni.